Jaki inhalator wybrać?

Ultradźwięki czy kompresor

Na rynku obecnych jest wiele modeli urządzeń przeznaczonych do inhalacji.

Informacji na temat nebulizacji, rodzajów urządzeń i techniki podawania leków jest jednak znacznie mniej.

Z uwagi na różnorodność schorzeń i wymagań odnośnie podawanych substancji leczniczych bardzo ważne jest właściwe dopasowanie sprzętu do potrzeb pacjenta.

Dostępne są trzy podstawowe grupy inhalatorów:
1.Inhalatory tłokowe (kompresory pneumatyczne)
2.Inhalatory ultradźwiękowe
3.Inhalatory “proszkowe” (kieszonkowe DPI) – leki ze specjalnie skonstruowanym inhalatorkiem dostępne na receptę w aptekach.

Inhalatory z grupy 1. i 2. umożliwiają “nebulizację”, czyli dostarczenie płynnego leku w postaci mgiełki do dróg oddechowych. Te inhalatory ułatwiają leczenie wziewne oraz pozwalają na łączenie leków i podawanie innych substancji wspomagających leczenie dróg oddechowych i ich profilaktykę.


Inhalatory pneumatyczne inaczej tłokowe, kompresorowe

najbardziej popularne, najwszechstronniejsze i umożliwiają podawanie drogą nebulizacji WSZYSTKICH dostępnych leków, solanek, mgiełek, antybiotyków i innych substancji przeznaczonych do leczenia metodą nebulizacji (wziewną).
Nie ma tu żadnych przeciwwskazań– tzn. można stosować wszystkie substancje przeznaczone do inhalacji (w rozcieńczeniach zgodnych z instrukcją użycia tychże substancji). Nie ma również ograniczenia wieku: od niemowląt do starszych osób oraz wymagań co do wydolności oddechowej. Nawet osoby o mniej wydolnym oddechu lub niewspółpracujący oddechowo mogą z powodzeniem korzystać z nebulizacji takim inhalatorem.
Inhalator pneumatyczny (tłokowy) składa się z elektrycznego kompresora (sprężarki) i nebulizatora, czyli pojemnika na lek. Obie części połączone są ze sobą przewodem powietrza. Do kompletu należy założyć odpowiednią maskę, ustnik lub końcówkę donosową.
Należy pamiętać, że nebulizator(zbiorniczek na lek) posiada nakładkę dyszy rozpylającej, która musi być zamontowana, aby sprężarka wytworzyła mgiełkę inhalacyjną.


Inhalatory tłokowe są stosunkowo tanie i (jeśli wysokiej jakości) trwałe.

  • można stosować wszystkie leki i substancje lecznicze

  • bez ograniczenia wieku pacjenta

  • trwalsze i tańsze niż ultradźwiękowe

  • można zastosować dodatkowe akcesoria: końcówka donosowa, zestaw do płukania zatok

  • łatwość wymiany filtrów powietrza

  • niestety głośniejsze niż ultradźwiękowe


Inhalatory ultradźwiękowe

różnią się od inhalatorów tłokowych (pneumatycznych) brakiem sprężarki (kompresora). Charakteryzują się małym rozmiarem i cichą pracą. Ich wadą jest przede wszystkim znaczne ograniczenie leków, które można tą metodą podawać oraz wiek pacjentów. Nie są zalecanie do podawania steroidów, większości antybiotyków i innych zawiesin (np. budezonid) ani do stosowania u dzieci poniżej 1 roku życia.

Najważniejszym elementem takiego inhalatora jest przetwornica, dzięki której fale dźwiękowe rozpraszają lek na cząsteczki aerozolu. Niestety fale dźwiękowe niszczą struktury niektórych leków .
Produkowany aerozol ma również dużą gęstość, co może powodować podrażnienia układu oddechowego u dzieci.

  • bardzo cichy

  • szybka nebulizacja i możliwość regulacji prędkości nebulizacji

  • ograniczony zakres stosowanych substancji: sól fizjologiczna i wybrane leki. Nie można stosować leków sterydowych i wielu antybiotyków

  • nie można stosować u małych dzieci

  • bardzo drogi w zakupie i eksploatacji (koszt akcesoriów)

  • łatwa do uszkodzenia przetwornica- emiter ultradźwięków

  • konieczność stosowania specjalnych “naczynek”

  • nie ma możliwości podłączenia dodatkowych akcesoriów (np. końcówka do płukania zatok).


Inhalator DPI proszkowy

to prosty inhalatorek, do którego wkłada się kapsułkę bądź tabletkę leku . Po naciśnięciu uwalnia się dawka leku – naciśnięcie pojemnika należy skoordynować z wdechem pacjenta (inhalacja). Z uwagi na konieczność koordynacji wdechowo-wydechowej niestety nie sprawdza się u osób niewspółpracujących (małe dzieci, osoby starsze) oraz u chorych z upośledzeniem oddechu.

Na co zwrócić uwagę przy zakupie inhalatora

Producenci oferują wiele modeli inhalatorów. Z tak szerokiej gamy trudno wybrać, odpowiedni dla siebie, model. Ultradźwiękowy czy tłokowy? Minikompresor czy większy? W kształcie zwierzątka czy tradycyjny?

Z uwagi na najwięsze spektrum działania oraz niezwykłą popularność, poniżej przedstawiamy informacje na temat inhalatorów tłokowych (sprężarkowych, inaczej kompresorowych).

Jak dokonać trafnego wyboru na lata?

Wielkość cząstek wytwarzanego aerozolu

Wybierając inhalator, trzeba zwrócić uwagę na wielkość cząsteczek jakie wytwarza nebulizator. Im mniejsza średnica cząsteczki tym dalej dotrze lek w drogach oddechowych. Duże cząsteczki o wielkości ok. 8 mikronów penetrują gardło, nosogardziel i nie dotrą w głąb układu oddechowego. Optymalnie przyjmuje się, że aby nebulizacja dróg oddechowych była skuteczna, nebulizator powinien wytwarzać cząsteczki w rozmiarze od 1 do 5 mikronów.

Najważniejsze parametry techniczne

Wskaźnikami, najważniejszymi dla pacjenta przy wyborze inhalatora są informacje o wielkości cząsteczek aerozolu: MMAD i frakcja respirabilna (FR).

MMAD to uśredniona wielkość cząsteczek aerozolu. Tzn. co najmniej połowa cząsteczek wytworzonych przez nebulizator ma średnicę mniejszą lub równą podanej wartości, np. MMAD = 3 μm oznacza, że 50 % cząsteczek wytworzonych przez nebulizator ma wielkość mniejszą lub równą 3 mikronom (µm).

Frakcja respirabilna (FR) to odsetek cząsteczek aerozolu, których średnica jest mniejsza niż 5 μm (mikronów), tzn. takich, które docierają do dolnych partii układu oddechowego.

Na przykład frakcja respirabilna: 76% oznacza, że w aerozolu znajduje się 76% cząstek o średnicy mniejszej niż 5 μm. Najlepsze pod tym względem są inhalatory, w których frakcja respirabilna wynosi 70-80%.

Dodatkowe, ważne wartości techniczne

Wybierając inhalator do nebulizacji warto też zwrócić uwagę na prędkość przepływu powietrza i prędkość nebulizacji.

Odpowiednia prędkość przepływu – podczas pracy – wymagana jest do właściwego rozbicia cząstek najpopularnieszych leków, np. wg producenta „ przy podawaniu Pulmicortu przepływ pracy winien wynosić od 5-8 l/min., zestaw do nebulizacji (zbiornik na lek i kompresor) powinien wytwarzać większość kropli o średnicy od 3 do 5 µm”.

Wydajność/prędkość nebulizacji tj. ilość leku, jaka jest rozbijana przez nebulizator w ciągu jednej minuty (ml/min). Dobre urządzenia osiągają minimum 0,29 – 0,35 ml/min.Jest to parametr znaczący, zwłaszcza przy inhalacji małych, niecierpliwych przecież, dzieci.

Dodatkowe zalety

Poziom głośności i czas ciągłej pracy również należy wziąć pod uwagę wybierając inhalator dla całej rodziny.

Dzieci i osoby starsze będą wdzięczne za niski poziom hałasu (ok. 50- 55 dBa).

Inhalatory, które mają ograniczony czas pracy (np.30 min. pracy/30 min. przerwy) nie zawsze sprawdzą się w przypadku zakatarzenia, zaziębienia, infekcji całej rodziny lub u osób przewlekle chorych, wymagających częstych inhalacji. Jedna nebulizacja nie trwa długo ale lepiej zabezpieczyć się i wybrać model przeznaczony do rzeczywistej pracy ciągłej.

Uwaga

Zbyt niskie parametry pracy powodują, że inhalator i nebulizator nie są w stanie rozbić leku do żądanej postaci mgiełki lub po kilku inhalacjach spada ich wydajność .
Dlatego uważnie czytaj informacje o danych technicznych inhalatora. I nie mają tu znaczenia dane tzw. maksymalne:
maksymalne ciśnienie i maksymalny przepływ nie są parametrami użytkowymi inhalatora podczas pracy. Są to dane określone w warunkach testowych, bez obciążenia urządzenia nebulizatorem.

Prędkość przepływu powietrza i ciśnienie sprężania podczas pracy z nebulizatorem przyjmuje inne, niższe wartości.
Oznaczenie często spotykane to „praca ciągła” . Najczęściej oznacza ona tylko tyle, że w konstrukcji modelu zastosowano wyłącznik termiczny, który sam wyłączy aparat przy przegrzaniu – najczęściej po kilkunastu minutach pracy.

Najważniejsze są dane techniczne mierzone podczas pracy urządzenia, tzn. przy „obciążeniu” go nebulizatorem. Tylko te wartości wskazują faktyczne parametry osiągane podczas inhalacji.

Należy pamiętać, że tylko inhalator spełniający wymienione wymagania dostarczy odpowiednią dawkę leku.

Na rynku można wybierać pomiędzy modelami dla dzieci, w kształcie zwierzątek, samolotów, itp., modelami tradycyjnymi ze schowkiem na akcesoria oraz modelami kompaktowymi, najczęściej z torbą, do łatwego przenoszenia. Wybór zależy od preferencji kupującego.

Post Author: erysiowy